Një studim i ri i publikuar në PNAS identifikon për herë të parë hormonin përgjegjës për etjen për gjak të mushkonjave. Njohja e tij mund të na ndihmojë për të na mbrojtur nga sëmundjet e transmetueshme të tyre, që janë përgjegjëse për numrin e madh të viktimave njerëzore çdo vit. Kur vjen koha e riprodhimit, femrat kërkojnë gjak, i cili u jep energjinë e nevojshme për të zhvilluar vezët e tyre. Pasi ushqehen, ata ndalojnë thithjen deri pas shtrimit; kur vezët janë në vend, oreksi kthehet.
![](https://images.newscientist.com/wp-content/uploads/2021/11/29133825/PRI_212152053.jpg)
Ekipi nga Universiteti i Xhorxhas që kreu studimin vuri në dukje se, gjatë kërkimit për gjak, mushkonjat prodhojnë sasi të mëdha të një hormoni të quajtur NPF (neuropeptid F); i njëjti hormon zhduket në kohën kur insekti ka përfunduar vaktin e tij. Për të qenë të saktë, ekipi zbuloi, se kjo ndodh gjashtë orë pas përfundimit të “thithjes”. Gjatë eksperimentit, mushkonjat nuk treguan interes për dorën e njeriut menjëherë pas ngrënies, interesi i të cilit u rrit përsëri pas vendosjes së vezëve.
Lidhja midis prodhimit të NPF dhe kërkimit të gjakut i bëri shkencëtarët të përpiqeshin të shtypnin vetë hormonin. Rezultati është se mushkonjat filluan të humbnin interesin për njerëzit edhe para se të vendosnin vezët e tyre. Më pas, NPF u injektua përsëri në mushkonja. Ato që ende nuk kishin filluan të kërkonin furishëm për një person për të thithur përsëri, ndërsa ata që mbanin vezë që prisnin t’i vendosnin u bënë të painteresuara.
Një zbulim i mëtejshëm ishte ai i një hormoni tjetër, i quajtur RYamide, i cili rregullon prodhimin e NPF kur RYamidi rritet, NPF bie. Ky zbulim mund të na ndihmojë të zhvillojmë repelentë të synuar që veprojnë drejtpërdrejt në këtë proces metabolik. Ndërkaq, Dr.Ross i lejon mushkonjat ta pickojnë për të luftuar disa nga sëmundjet më të rrezikshme në botë. Ross, një biolog eksperimental, studion mushkonjat, duke u fokusuar në jetëgjatësinë e tyre dhe bakteret që ato mbartin. Si çdo kafshë në robëri, këto mushkonja duhet të ushqehen rregullisht. Prandaj, dora e Ross bëhet një stacion ushqimor thelbësor për këto insekte.